saat kaç bilmiyorum ama akşam denmeyecek kadar geç bi vakit.okuldan eve dönüyorum,tam yolu yarılamışım,sokak lambaları ve bütün ışıklar söndü.tam anlamıyla göz gözü görmeyecek zifiri karanlık...önce bi durdum.kalbim yerinden çıkacak korkudan...yola devam etmekten başka bi çare yok.yavaş ve korkak adımlara geçiş yapıp eve ulaştım.
şimdi karanlıktan korkmuyorum.